delegeren en verhuizen

Date

Ik ga verhuizen. Sommigen van jullie waren misschien al op de hoogte. -Ik dring mijn foto’s aan iedereen op, ik vertel tot in de details hoe het er uit komt te zien en als je een beetje pech hebt zitten we zo een uur in de Ikea folder te bladeren.- Maar, over twee weken is het zo ver. één november ga ik over. Een dag die aan de ene kant in een razend tempo op mij afdendert en anderzijds eeuwen lijkt te duren (wat zou ik blij zijn als alles achter de rug is). Ik wil alles af hebben voor die tijd Ik heb precies uitgezocht hoe en wat ik in mijn nieuwe huis wil en het belangrijkste: alles moet perfect zijn. 

Anders

verhuizen met niet-aangeboren hersenletsel
Mijn vorige verhuizing (zoek het lege stukje grond).

Mijn vorige verhuizing, twee jaar geleden, ging er anders aan toe. Ik was moe. Ik kon op dat moment eigenlijk nog bijna niks aan en alles werd me te veel. Dit betekende dat ik er niet bij was toen mijn oude huis in dozen werd gestopt en dat ik in mijn nieuwe huis alles aan anderen over moest laten. Verschrikkelijk voor iemand die precies weet hoe ze het wil, het zelf het beste doet en liever niks uit handen geeft. Toch, op dat moment ging het zo slecht met me dat ik te moe was om me daar druk over te maken.

Dit keer gaat het een soort van beter met me (tenminste als ik nu wat rustiger aan ga doen wel.) Ik kan meer, ik heb weer wat zelfstandigheid terug en ik weet (beter) hoe ik rekening moet houden met mijn beperkingen. 

keuzes, keuzes, keuzes

“Kiezen of niet is de regel als je hersenletsel hebt.
Als je niet kiest, is het op een gegeven moment op en wordt de keuze voor jou gemaakt.”

Ik moet dus ook keuzes gaan maken. Ik wil alles zelf inpakken en een groot deel daarvan kan ik komende weken rustig aan gaan doen. Niet op het laatste moment, zoals ik eerder altijd deed. De avond waarop we gaan sjouwen en mijn zooi in een busje laden moet ik overslaan. Net als verfdag. Hoe graag ik ook met mijn kwast en een dirigerend ‘jij moet daar heen en dit doen’ en ‘jij mag dit aanrechtkastje poetsen’ zal ik ook dat moeten loslaten, zodat ik uiteindelijk kan zeggen waar mijn meubeltjes moeten staan en alles zelf een plekje kan gaan geven. Omdat ik het natuurlijk niet helemaal los kan laten gaan er een hoop briefjes en lijstjes mee. Als ik het voor elkaar krijg -ik acht de kans vrij klein- zet ik een grote stoel midden in de kamer neer van waaruit ik ook prima kan delegeren. (Dit heb ik nog niet overlegd met de hulptroepen en een mooie test of mijn vader en broertje mijn blog ook lezen. Zij zijn het waarschijnlijk niet helemaal -lees: totaal niet- eens met dat onderdeel van mijn plan.)

delegeren tijdens het verhuizen
Update: há, ik heb het voor elkaar gekregen om deels vanuit mijn stoel commentaar te mogen leven.

Loslaten en dankjewel zeggen

Voor nu heb ik nog drie weken de tijd om te oefenen met dingen als: ‘loslaten’, ‘over je heen laten komen’, ‘niet alles hoeft perfect’, ‘niet alles hoeft meteen’ en ‘alsjeblieft en dankjewel te gaan zeggen tijdens het commanderen’.

More
articles

1 thought on “delegeren en verhuizen”

  1. Heel veel succes en plezier met je nieuwe huisje lieve Ilana. Of je kiest of niet, ‘alles sal reg kom’, ook als je het wat laat vieren. Ik hoop dat je kunt doen wat je graag wilt, en bovenal, dat je je heel fijn voelt in je nieuwe huis.
    Liefs x

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.