hersenerror
Blog NAH

Hersenerror

Afhankelijk zijn van anderen is iets wat mij ontzettend frustreert. Helemaal, omdat ik af en toe behoorlijk wat perfectionistische trekjes heb. Ik hou ontzettend van vastigheid en structuur, omdat mijn hersenen dan niet hoeven te schakelen. Een ander kan het nooit precies doen hoe ik het wil en het liefst doe ik daarom alles zelf. Helaas is dit niet altijd meer mogelijk en dat zorgt regelmatig voor lastige situaties.

'Kleine' broertje

Vandaag ben ik bijvoorbeeld weer eens totaal over de rooie en dat vanwege een stuk pizza. Om te begrijpen waarom ik in paniek raak over pizza moeten jullie eerst wat weten over mijn broertje. Mijn broertje is geweldig en zonder te pochen: met geweldig bedoel ik echt het meest fantastische broertje van de hele wereld. Hij helpt me met alles, is er altijd voor me en juist hij krijgt vaak de wind van voren, want als ik in paniek ben, bel ik hem op. En hoe boos, verward of angstig ik ook ben mijn ‘kleine’ broertje -van minstens een kop groter en die met zijn eenentwintig inmiddels officieel volwassen is- neemt altijd met de meest rustige toon op: ‘Ilana, wat is er? Probeer eerst eens rustig adem te halen en vertel me dan wat er aan de hand is’.

Pizzadag

Elke dinsdag komt hij langs. Als ik me goed voel kook ik. Als ik me minder goed voel dan kookt hij en als we allebei lui zijn dan bestellen we pizza. Want dinsdag is pizzadag en dan zijn alle pizza’s zeven euro. Ja… dat soort belangrijke zaken zijn voor mij geen enkel probleem om te onthouden. Vaak helpt hij me op dinsdag door boodschappen mee te nemen, de afwas te doen, administratiezaken te regelen en ook gooit hij regelmatig een zak vuilnis weg.

hresenerror

Berichten

Vandaag was het zo’n dag dat ik heel moe was, we hadden pizza besteld en daarna heeft hij voor mij ook de vuilniszak geleegd. Big mistake. Want een paar uur later stond zijn telefoon vol met berichten.

“Ukk!!!! Waar is mijn pizza???????”

“Er was nog een halve pizza”

“Die had ik bewaard”

“Had expres minder gegeten”

“Was nog een hele helft over”

“Ik kan hem nergens vinden”

“Wat moet ik nou morgen eten?”

“De pizza was voor morgen”

Gevolgd door een telefoontje, omdat hij niet binnen 5 seconden reageerde.

Overstuur

In tranen zoek ik ondertussen nog het hele huis door in de hoop nog ergens een verdwaalde pizza te vinden, maar, omdat ik te moe was om mijn afval zelf weg te gooien heeft mijn broertje het gedaan en hij dacht dat de doos leeg was en hij heeft mijn dierbare pizza weggegooid. Ik klink boos over mijn pizza. Ik weet dat ik boos klink over mijn pizza. Ik weet dat ik niet boos ben over mijn pizza en gelukkig weet mijn broertje dat ook en blijft hij rustig en vriendelijk. Want ik ben alles behalve boos. Ik ben in paniek, in paniek over een verdraaid stuk pizza, want mijn planning is door de war.

Gelukkig bedenkt hij, nadat hij me gekalmeerd heeft samen met mij iets anders wat ik kan eten de volgende dag en ook al ben ik nog steeds teleurgesteld, omdat het een stuk minder lekker is dan mijn pizza; mijn hersens zijn weer gerustgesteld en ik kan weer verwerken wat er gebeurt is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *