Accepteren voor gevorderden, bedankt NAH
Blog NAH

Accepteren voor gevorderden

Beste NAH,

Ik denk dat de tijd nu aangebroken is om jou eens goed te bedanken. Bedanken voor wat jij voor mij betekend hebt. Bedanken voor wat jij mij geleerd hebt en wat jij mij hebt laten zien. Zonder jou was ik nooit zo ver gekomen.

Wat als?

“Als wij geen hersenletsel gehad zouden hebben, hadden wij elkaar dan ook nooit ontmoet?” vraagt Ellen vanochtend tijdens dagbesteding opeens. En deze simpele opmerking, zette ons allemaal wel even goed aan het denken.

“Wat als ik geen hersenletsel gehad had? dan had ik nu mijn opleiding afgerond.” “Als ik geen hersenletsel gehad had, had ik dit nu gekund”.

Meestal gaan mijn ‘wat als’ gedachtes de negatieve spiraal in, maar dankzij Ellen werden ze er vandaag eens even goed uitgehaald, want eigenlijk kleven er ook een aantal voordelen aan mijn NAH.

Bedankt

‘Dankzij’ mijn hersenletsel heb ik mensen ontmoet die ik anders nooit had leren kennen, vriendschappen opgedaan wat anders vage kennissen zouden zijn geweest. Ik weet nu op wie ik kan rekenen en op wie juist niet.

‘Dankzij’ mijn hersenletsel heb ik een creatieve kant van mezelf ontdekt en weet ik ook dat ik veel voldoening kan halen uit dit creatief bezig zijn.

Ook denk ik dat ik ‘dankzij’ mijn hersenletsel een ‘verrijkter’ mens ben geworden. Een onderwerp dat we vandaag ook aansneden was dat littekens je mooier maken en ik denk dat dit inderdaad zo is. Sinds ik een stel eigen littekens heb, heb ik meer begrip. Ik weet nu namelijk hoe het voelt om iets mee te maken. Ook kan ik me veel beter inleven in situaties waar ik daarvoor geen besef van had. Mensen veroordelen is iets wat ik niet meer probeer te doen, want ik weet maar al te goed, dat je lang niet alles aan de buitenkant kunt zien.

Ook ben ik ‘dankzij’ mijn hersenletsel wat ‘harder’ geworden. Ik weet wat voor mensen ik in mijn leven wil hebben maar ook met welke mensen ik niets meer te maken wil hebben.

Superhelden

Ik heb hogere eisen doordat ik de mensen om mij heen zie ‘vechten’ met zware ziektes, dapper demonen weg slaan en door zoveel pijn heen bijten wat soms onmogelijk lijkt. Toch blijven deze mensen altijd anderen steunen, gaan maar door en blijven positief. Waardoor ik nu moeite heb met mensen waarbij alles voor de wind gaat en alsnog nooit genoeg hebben, nooit tevreden zijn en een ander niks gunnen. Dat ik heb besloten dat deze mensen niet meer ‘goed’ genoeg zijn om in mijn leven te passen.

Ook weet ik nu hoe fijn het kan zijn als iemand je aankijkt en vraagt: “Gaat het echt wel goed met je?” Ik heb geleerd dat je de mensen die rekening met je houden moet koesteren en mensen die je helpen zonder dat je er om hoeft te vragen dankbaar moet zijn. Het zijn soms maar kleine dingetjes, maar wat kunnen die een verschil maken.

Ik weet nu dat superhelden geen fabeltjes zijn, want ze zijn er wel. Je moet alleen je ogen open hebben om ze te kunnen zien en niet-aangeboren hersenletsel heeft de mijne wijd opengezet

en daarom dus, ook al zal ik je vast nog vaak genoeg vervloeken en een diepe haat voor je koesteren maar bij deze toch een beetje ‘bedankt’ NAH: je hebt ook goeds in mijn leven gebracht.

3 thoughts on “Accepteren voor gevorderden”

  1. Hallo Ilana,
    Wat en sterke meid ben jij zeg… wat een vechtertje als ik dit allemaal zo lees. Dat van dat creatieve ligt mij wel, ik heb mezelf ook creatieve therapie gegeven, nadat in in coma raakte door een astma aanval. Heb het op het nippertje gered…. Gelukkig had ik een engeltje op mijn schouder. Ik tekende en schilderde al mij hele leven. Door die ziekte kon ik niet meer in mijn oude baan terug. toch heb ik het gered: ik geef nu workshops tekenen en schilderen, maak portretten en karikaturen van mensen. dat geeft heel veel voldoening. Ik ben wel wat ouder dan jij maar in mijn hoofd ook nog 25 ofzo, ach leeftijd is maar een getal. Misschien kan ik wat voor je betekenen op het gebied kunstzinnige uitingen, wat een mooi werk heb je op je blog staan. Ik zou je best wat bij kunnen leren.Laat het maar even horen .

    Groeten Jacob

  2. Je beschrijft het weer mooi. En ik kwam zelf tot exact dezelfde conclusie! Dat was zo raar…. realiseren dat ik er ook aantal zeer positieve veranderingen door had beleefd…
    En de reis gaat weer verder…
    Groeten Arjan Lanjouw

  3. Hi lieverd, wat heb je dat weer goed geschreven. Ook wij, de mensen in je omgeving, dichtbij en wat verder weg, hebben hiervan geleerd en doen dat nog steeds ?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *